Na prośbę Pawła Kęsika przeszedłem się po polu z aparatem, zapraszam więc na spacer.
Aby mieć pełnię wrażeń ze spaceru po polu, musicie sobie wyobrazić, że każdemu krokowi towarzyszy dźwięk zbliżony do chodzenia po rzadkim błocie.
Ze trzy tygodnie temu wbiłem na brzegu megakałuży na ścieżce wiodącej na piąty teebox patyk, by śledzić schodzenie wody. W zeszłym tygodniu woda była oddalona od znacznika o stopę. Dzisiaj patyk stoi w wodzie :/
Po dzisiejszym deszczu śnieg z pola zniknął prawie całkowicie, zastąpiony przez jezioro sięgające od siódmego greenu przez szósty aż po czwarty. Wygląda to naprawdę tragicznie…
Okazało się, że budyneczek, w którym znajduje się pompa i konsola od nawadniania został zalany – przed chwilą wyciągaliśmy spod wody cały sprzęt. Pozostaje mieć nadzieję, że silnik to przetrwał.
Zalanie to nie koniec problemów, jakie wylazły spod śniegu – mimo jesiennych oprysków prewencyjnych pod śniegiem na greenach rozwijały się grzyby, najbardziej ucierpiała siódemka.
Sezon 2011 zapowiada się naprawdę kiepsko…
Tak teraz wygląda początek piątego dołka. Woda sięga prawie szóstego greenu z jednej strony i czwartego greenu z drugiej.
Słabo widoczny owalny kawał lodu w tyle „stawu” to ten duży bunkier przy czwartym greenie. Niech wam posłuży jako punkt odniesienia do ocenienia rozmiaru tej mega-kałuży.