Na prośbę Pawła Kęsika przeszedłem się po polu z aparatem, zapraszam więc na spacer.
Aby mieć pełnię wrażeń ze spaceru po polu, musicie sobie wyobrazić, że każdemu krokowi towarzyszy dźwięk zbliżony do chodzenia po rzadkim błocie.
Ze trzy tygodnie temu wbiłem na brzegu megakałuży na ścieżce wiodącej na piąty teebox patyk, by śledzić schodzenie wody. W zeszłym tygodniu woda była oddalona od znacznika o stopę. Dzisiaj patyk stoi w wodzie :/
Po dzisiejszym deszczu śnieg z pola zniknął prawie całkowicie, zastąpiony przez jezioro sięgające od siódmego greenu przez szósty aż po czwarty. Wygląda to naprawdę tragicznie…
Okazało się, że budyneczek, w którym znajduje się pompa i konsola od nawadniania został zalany – przed chwilą wyciągaliśmy spod wody cały sprzęt. Pozostaje mieć nadzieję, że silnik to przetrwał.
Zalanie to nie koniec problemów, jakie wylazły spod śniegu – mimo jesiennych oprysków prewencyjnych pod śniegiem na greenach rozwijały się grzyby, najbardziej ucierpiała siódemka.
Sezon 2011 zapowiada się naprawdę kiepsko…
Wybrałem się dzisiaj na pole, by pokazać Wam w jakim stanie jest po ostatnich roztopach.
Pierwsze zdjęcie, na którym widać green numer jeden budzi nadzieję: pokazuje się trawa i nie ma zasp. Niestety, im dalej w pole, tym gorzej. Staw jest tak pełen, że woda zaczyna wylewać się pod siódmy green, ale to jeszcze nie jest najgorsze. Przemarznięta kałuża, która zaczyna się w 2/3 rough między piątym a szóstym dołkiem dotyka szóstego greenu i odbija przez piąty fairway aż na czwarty green. Na zdjęciach widać wystające paliki oznaczające water hazard przy czwartym greenie – to najlepszy punkt odniesienia dający pojęcie o ilości wody jaka stoi na polu.
Nawet jeżeli już więcej śniegu nie spadnie, to co już jest będzie wsiąkało i schło baaardzo długo…
